Kolej transsyberyjska to nadłuższa linia kolejowa, jaką zbudowano na świecie. Koncepcja powstania linii kolejowej prowadzącej w głąb niedostępnych terenów Syberii i łączącej Moskwę z Pekinem poprzez Sankt Petersburg pojawiła się pod koniec 19 wieku. Inicjatorem budowy tego wielkiego przedsięwzięcia był minister finansów cara Aleksandra III
Сергей Юльевич Витте
a także doświadczony budowniczy dróg i specjalista od kolei.
W celu urzeczywistnienia tego pomysłu w 1892 r. powołano Komitet Budowy Kolei Transsyberyjskiej na czele którego stanął młody 24 letni następca tronu Mikołaj II.
W budowie brało udział wielu Polaków, którzy często osiedlali się na terenach znajdujących się na trasie budowanej kolei.
W czasie budowy zginęło 10 000 budowniczych.
Budowa postępowała z obydwu stron: od Władywostoka na północ w stonę Amuru i przez rzeki Syberii do Irkucka oraz z Czelabińska w kierunku Nowosybirska. Pierwszy odcinek otrzymał nazwę Kolej Amurska, drugi Kolej Zachodniosyberyjska.Odcinki wschodni i zachodni połączyły się w 1901 roku. Uniknięcia przeprawy wagonów przez Bajkał umożliwił 100 kilometrowy odcinek zwany Krugłobajkałka Кругобайкалка
Zainteresowani podróżą na tej trasie mogą znaleźć informacje na stronie poniżej na temat oferowanych wycieczek, jak dla mnie ceny są są wysokie, ale można także skorzystać tylko z przejazdu i organizować zwiedzanie we własnym zakresie: http://www.transsib.com.pl/
Podróż rozpoczynamy na Dworcu Leningradzkim w Moskwie, skąd pociąg wyrusza w długą 12 dniową podróż, a do pokonania ma 9288 km.
pasażerowie moga uczyć się języka rosyjskiego, a także śpiewać razem rosyjskie pieśni narodowe. Sześciu kucharzy przygotowuje pyszne posiłki serwowane według czasu moskiewskiego. Organizowane są wycieczki do miast znajdujących się na trasie pociągu. W 3 dni podróży wjeżdżam\y do Jekaterynburga Екатеринбург nazywanego bramą na Syberię.
Jekaterynburg to granica między Europą i Azją, 4 pod względem liczby ludności miasto w Rosji. Założony w 1723 roku przez Piotra Wielkiego, w 1918 roku był świadkiem rozstrzelania ostatniego cara Rosji Mikołaja II wraz z rodziną.
Można sfotografować się pod pomnikiem granicy między Europą i Azją.
W mieście pasażerów powitał zespół folklorystyczny.
Ciąg dalszy nastąpi .... Źródła, z których korzystałam: Moje syberyjskie podróże, Kazimierz Sowa Film:
Kim jest ten mężczyzna o łagodnych, uśmiechających się delikatnie oczach?
To Эльдар Рязанов, wybitny radziecki i rosyjski reżyser i producent, scenarzysta, sporadycznie aktor.
Liczący już prawie 85 lat Эльдар Рязанов urodził się w Samarze (od 1935 do 1991 miasto nosiło nazwę Kujbyszew).
W dzieciństwie Eldar lubił czytać, chciał zostać pisarzem, marzył o podróżach. Chciał nawet wstąpić do szkoły morskiej w Odessie, ale nie otrzymał stamtąd odpowiedzi, a w międzyczasie wybuchła wojna.
Swoją karierę filmową rozpoczął na ВГИК
oficjalna strona Wszechrosyjskiego Państwowego Instytutu Kineatografii im S. A. Gierasimowa http://www.vgik.info/
W czasie nauki zajmował się głównie tworzeniem filmem dokumentalnych, na pracę dyplomową nakręcił razem z З. П. Фоминой film "Oni uczą się w Moskwie". Oboje zakończyli Instytut z wyróżnieniem. W 1955 roku rozpoczął pracę dla studia filmowego Mosfilm i we współpracy z Сергеем Гуровым nakręcił pierwszy rosyjski szerokoekranowy film-rewię: «Весенние голоса»
link do filmu na yandex.ru http://video.yandex.ru/users/4611686019731111961/view/109250217/ W rok po nakręceniu tego filmu zarządzający studiem filmowym Mosfilm И. А. Пырьев zasugerował Riazanowi, żeby zajął się komedią. Najbardziej znanymi filmami w reżyserii Riazanowa są, znane także polskiemu widzowi, ponieważ w odległych czasach lat 70 i 80 często gościły na ekranach telewizorów w Polsce: «Карнавальная ночь» (1956) "Noc karnawałowa" film w którym debiutowała jedna z najwybitniejszych rosyjskich aktorek - Ludmiła Gurczenko (Людмила Гурченко)
film, który uczynił z Barbary Brylskiej ulubioną polską aktorkę wśród widzów rosyjskich. Zawsze w okresie noworocznym ten film jest prezentowany, bez tego filmu nie ma Nowego Roku w Rosji. link do filmu: http://kinobanda.net/film/4246/ «Служебный роман» (1977) "Romans służbowy"
czyli co miłość może uczynić z nieszczęśliwą, zgorzkniałą kobietą. Świetna komedia przedstawiona od strony męskiego narratora, głównego bohatera historii.
Następny przebój poświęcony Moskwie jest śpiewany przez piosenkarkę o pseudonimie Глюкоза
Pierwszy raz dowiedziałam się o jej istnieniu oglądając rosyjską edycję Tańca z gwiazdami, którą zresztą Глюкоза wygrała.
Dzisiaj rano miałam przyjemność obejrzeć ją w programie Субботник, w którym opowiadała o swojej karierze, jej początkach i rozwoju, a także o szczęśliwej rodzinie, Глюкоза ma męża i dwie córeczki.
Мечты ну вот и большая земля
Играй не простые ответы в сырых сигаретах
И в сердце спрятанных кометах
А сны они не приходят с весны
Когда мы с тобой попрощались и наобещались
Что будем ждать друг друга вечно
Припев:
Нет не верю что так может быть
И каждый из нас будет плыть
В своём направлении по настроенью
Москва... слезам не верит
Кто захочет тот проверит ту-ду-ту...
Москва слезам не верит
Я узнала этот берег ту-ду-ту… Москва
Идти и знать что тебе никуда
И знать что ты не существуешь
То честно тоскуешь по тем кто так тебя не любит
Я хотела быть просто сильней
А может быть мне так казалось
Но я не осталась такой какой была когда-то
Припев:
Нет не верю что так может быть
И каждый из нас будет плыть
В своём направлении по настроенью
Москва... слезам не верит
Кто захочет тот проверит ту-ду-ту...
Москва слезам не верит
Я узнала этот берег ту-ду-ту… Москва
[Нэл]
Это Останкино, это история, парень.
Это, то, что ты знаешь, что я знаю.
Это Moscow-city, Moscow-side, парень.
Это Кириленко, не, мать его, Коби Брайнт.
Это когда тебе одиноко в час пик, или
Это когда ты привыкаешь к смогу и пыли.
Сотни районов и один, которые дорог.
Это с аэропорта полторы штуки в город.
Минуты, минуты, часы проводим в метро.
Когда час-пик и ты голоден, мысли не о flow.
Когда в кармане полтина, а впереди неделя,
Я сомневаюсь, что мне повезло на самом деле.
Эти места, по-любому, знакомы любому,
Ты с этих домов, парень, ты с этих районов.
Эти места, по-любому, знакомы, и снова
Гуляю по тем же лабиринтам под трэки H.o.v.a.
[припев]
Через Арбат до Набережной, до Москвы-реки. Это мой дом, это твой дом.
И когда по Садовому нарезаешь круги. Это мой дом, это твой дом.
Там, где тротуары рисуют узор. Это мой дом, это твой дом.
И мои слезы – не позор. Это мой дом, это твой дом.
[Леван]
Это только название, что пруды Чисты.
Это мое признание в моей к тебе любви.
Это на фоне крестов храма знак Мерседеса,
А на фоне моего фото Красная Пресня.
Лейся, песня, в моих наушниках лейся.
Я каждый день наблюдаю в метро эти рельсы,
Саквояжи, баулы, тележки, кейсы,
Еще одно лицо чики, что прется с Кейси.
Ночью – пустой МКАД, днем – забитая Тверская,
Это шум мегаполиса, что слух ласкает,
Это радио NEXT на FM-частоте,
Это город Москва… на Москве-реке.
Blink-blink возле входа в R’n’B club,
Им похер что: Wu G или No doubt.
Это тысячи наций, что собраны как Lego.
Выше этих многоэтажек только мое эго.
M-O, bro. Give me some more.
Hey, yo, boy. Wanna get low?
Для нее нет королей и нет ладей и дамок.
Это Москва, это России мама.
[припев]
М – как статус, как правило.
Москва, моя Москва, и заново.
М – как статус, как правило.
Москва, моя Москва, и заново.
[Кнара]
Это моя Москва,
Это моя Москва,
Это моя Москва,
Я люблю тебя.
Trzecia piosenka dzisiejszego odcinka w rytmach dyskotekowych, możemy śpiewać ją kołysząc się w jednym z pięciu lokali nocnych Moskwy z jednego z poprzednich postów:
Текст, слова, перевод песни Богдан Титомир - DJ BO
Красота-то какая, ляпота...
Москва говно
Мечты в отстой, свой, чужой на дороге не стой
Бей своих, чтоб чужие боялись
Бей сильней, чтоб синяки оставались
Москва говно, а не конфета
Съехались бомжи со всего бела света
Все хотят остаться, как-то зацепиться
Устроиться работать, на москвичке пожениться
Москва говно
Москва говно
Подайте шляпу и пальто
Труби отбой
Пора домой
Москва говно
Москва говно
Но мне совсем не всё равно
Кругом отстой
И это город мой
Москва говно, город понтов
К тому что тебя разведут будь готов
И если на плечах жопа, а не голова
Будешь работать за красивые слова
Москва говно
На дорогах пробки
В метро террористы оставляют коробки,
Набитые тротилом, гайками, болтами
Поэтому Москва переполнена ментами
Москва говно
Москва говно
Подайте шляпу и пальто
Труби отбой
Пора домой
Москва говно
Москва говно
Подайте шляпу и пальто
Труби отбой
И это город мой
Москва говно, и это не шутки
На каждой дороге стоят проститутки
За 50 баксов готовы на всё
.....
И это не всё
Москва говно
Чиновники продажные
Нахапали взяток и ходят очень важные
Костюмы от Армани, шестисотый мерседес
.....в кармане, пафос до небес
Шоу бизнес - обман
Каждый третий вор, а второй - наркоман
Искусство массы, деньги в кассу
Вся попса - сплошные пидарасы
Москва говно
Москва говно
Подайте шляпу и пальто
Труби отбой
Пора домой
Москва говно
Москва говно
Но мне совсем не всё равно
Кругом отстой
И это город мой
Добрый вечер, город мой, околдованный весной. Город-джаз, город-блюз, город-рок-н-ролл. Город песен и поэм, тихих парков, старых стен, Я с тобой в эту ночь побродить пришёл. По переулкам и бульварам горят загадочно огни. Гуляет дождь по тротуарам, мы с ней на улице одни.
Хэй, город, хэй, бриллиантов не жалей, Сколько их в танце фонарей. Шепчет листва непонятные слова, Это ты мой город - Москва.
Добрый вечер, город мой, околдованный весной. Город-джаз, город-блюз, город-рок-н-ролл. Город дивных миражей и танцующих огней, Пусть поют небеса о любви моей. По переулкам и бульварам горят загадочно огни. Гуляет дождь по тротуарам, мы с ней на улице одни.
Это ты мой город - Москва. Это ты мой город - Москва.
To zdjęcie nie ma potwierdzonego związku z pierwszą książką, ale przypuszczam, że są to mieszkanki Syberii i jeżeli to przypuszczenie jest prawdziwe, wtedy ma. Pierwsza książka poświęcona Rosji, którą obecnie czytam na zmianę z drugą opisywaną poniżej to
KAZIMIERZ SOWA - MOJE SYBERYJSKIE PODRÓŻE
Do jej kupienia zachęciło mnie krótkie slowo wstępne napisane przez Martynę Wojciechowską i opis książki na stronie internetowej jednej z księgarni. Mówiąc o Rosji często utożsamiamy ją z Moskwą, z zabytkami Moskwy, z tym świetlistym, bogatym, historycznym aspektem stolicy. Często zapominamy, że Rosja to obszar 17 075 200 km2.zamieszkiwany przez różne ludy tubylcze, ktore łączy często tylko język rosyjski narzucany w szkołach i wspólna historia, której nie byli twórcami, ale nic nie znaczącymi uczestnikami. Jak pisze Martyna "A ja wiem, że każdy znas powinien ruszyć z nim w tę podróż" ruszyłam w tę podróż i nie mam ochoty z niej wracać. Zapomniałam dodać, że Kazimierz Sowa jest księdzem. Kiedy to przeczytacie na pewno zmieni się u wielu osob stosunek do tej książki. Pomyślicie, że to nudy, że opisuje na pewno tylko kościoły, życie księży na Syberii i nie warto kupować tej książki. Nieprawda. Ksiądz ukazuje różne aspekty życia na Syberii, opisuje odpowiednik polskiego Śląska, czyli Kuzbas, zwiedzamy razem z nim jedno z pięciu łagrowych muzeów poświęconych ofiarom NKWD zorganizowane w Tomsku, podróżujemy z nim koleją transsyberyjską. Cały czas czytając tę książkę czułam się tak, jakbym była z nim w tych wszystkich miejscach, chodziła koło niego i doświadczała ponad -30 stopniowego mrozu i piła wódkę w chatce gościnnego tubylca. Książka w formie papierowej daje nam przyjemność powrotu do niej. Niestety, książki są drogie i teraz kupuję tylko takie książki, do których chcę wracać, które chcę przeczytać jeszcze raz. Inne po prostu wypożyczam z biblioteki. Ksiądz Sowa pisze, że ciągle odnajduje tam nowe miejsca, a swoista surowość i czasem jakieś prozaiczne utrudnienia wcale go do tych podróży nie zniechęcają. Przeciwnie, nadal ma ochotę kolejny raz tam pojechać. A ja pojadę razem z nich. Na razie czytając, mam nadzieję, jego następną książkę, a kiedyś pojechać tam tak naprawdę.
Przed chwilą znalazłam ciekawy artykuł Księdza Kazimierzy Sowy zamieszczony na POLITYKA.PL Wakacje
Drugą książką, którą czytam na przemian z pierwszą jest
MOSKWA NOIR - POD REDAKCJĄ NATALII SMIRNOWEJ I JULII GUMEN Ostatnio oglądam na RTR PLANETA dużo programów rozrywkowych prezentowanych na Nowy Rok. Na scenie wszystkie gwiazdy są pięknie ubrane, umalowane, uśmiechnięte i energiczne. W Moskwie Noir stykamy się z Moskwą slumsów, Moskwą ludzi bezdomnych, Moskwą, którą rzadko widujemy w czasie wycieczek zorganizowanych. Osobiście, na szczęście, nie miałam okazji zetknąć się z Taką Moskwą, zresztą bardzo ich unikałam, nie chodziłam wieczorem po mieście, tym bardziej nie zapuszczałam się w podejrzane rejony. Wstrząsnął mną widok bezdomnego leżącego w przejściu podziemnych przed wejściem głównym do Parku Izmajłowskiego. On spał, zaszczany, w łachmanach, a koło niego siedział wierny pies. Jak piszą autorki antologii zawierającej 14 opowiadań przedstawiono w nich obraz Moskwy jako miasta niespełnionych marzeń i wypaczonych utopii. Osoby wrażliwe proszone są o nieczytanie tej książki. Ci, którzy chcą zatopić się w świat czarnej Moskwy, niechaj przez cały czas nie zapominają o tym, że oni siedzą w ciepłym domku, że nic im nie grozi, i że jest to fikcja literacka, ale UWAGA! często upleciona z realnych zdarzeń.
Przygotowania do wyjazdu do Moskwy trwają. Czasami mniej, czasami bardziej intensywne. Na razie stałymi i pewnymi elementami są bilet lotniczy i rezerwacja w hotelu. Pozostaje jeszcze tylko załatwić wizę. Nie mam szans na uzyskanie obywatelstwa Rosji, tak jak Gerard Depardieu, o wizę muszę zatroszczyć się sama. Wczoraj znajoma z FB Pani Grażynka opowiedziała mi o możliwości zwiedzania różnych miejsc nie ruszając się z krzesła. W https://maps.google.pl/
przemieszczając sympatycznego ludzika w określone wcześniej miejsce możemy je zobaczyć, poruszamy się naprzód i do tyłu, skręcamy, zmieniamy kierunek, powiększamy poszczególne budowle, wyświetlamy ich zdjecia. Dzięki takiej opcji próbowałam odtworzyć drogę do hotelu z najbliższej stacji metra. Na pewno nie wszystkie elementy będą takie same, na ulicy będą stały inne samochody, będą mnie mijali inni ludzie, ale są także stałe punkty, dzięki którym szybciej dostanę się do hotelu. Świetna pomoc dla turystów po raz pierwszy odwiedzających dane miasto. W Moskwie będę nie po raz pierwszy, ale w tej dzielnicy i okolicy tak. Odkryłam przed chwilą nową opcję: Fotowycieczka. Oglądam Kreml. Następna fotowycieczka do Katedry Zwiastowania. Jednak być tam osobiście to niezwykłe przeżycie, słuchać rozmawiających dookoła Rosjan, słyszeć codzienne odgłosy to jest bezcenne. Dziękuję Pani Grażynko :)
