piątek, 14 grudnia 2012

Moskiewski dzień świstaka, czyli лучший голос земли поет про лучший город земли




Муслим Магомаев - Лучший город Земли (1988)




Moskiewski dzień świstaka, czyli Moskwa i Rosja oczami polskiej dziennikarki

Kiedy oglądałam relacje Pani Barbary Włodarczyk z Moskwy, myślałam, że jest szczęściarą mieszkającą w Moskwie.

Słowa wypowiedziane w czasie wielu wywiadów temu zaprzeczają.

Praca korespondenta zagranicznego jest bardzo ciężka. Codzienna gotowość do relacjonowania bieżących wydarzeń, codzienne borykanie się z trdnościami,  z moskiewską biurokracją bardzo wyczerpują.

Poniżej zamieszczam link do wywiadu, którego udzieliła dziennikarzowi Markowi Palczewskiemu.



http://www.sdp.pl/Rozmowa-dnia-barbara-wlodarczyk

Nie trzeba pisać wiele słów. Po zakończeniu pracy jako korespondentka polskiej telewizji w Moskwie nadal interesuje się sprawami dot. tego kraju i jest twórczynią cyklu reportaży "Szerokie Tory"
Na Facebooku można polubić ten cykl. Poniżej link

http://www.facebook.com/pages/Szerokie-Tory/125093370879626?fref=ts


Dzięki poniższemu linkowi TVP możemy zapoznać się ze starszymi odcinkami tej serii.


http://www.tvp.pl/vod/dokumenty/historia/szerokie-tory/wideo/odc-24/4306612

Pani Włodarczyk jest bezstronnym obserwatorem życia w Rosji, nie komentuje, ani nie ocenia. Jej cykl to skarbnica wiedzy o życiu we współczesnej Rosji. Dla osób głębiej zainteresowanych tym tematem to wizualna pomoc w poznaniu wielu aspektów rosyjskiej rzeczywistości.

Pani Barbaro. Dziękuję bardzo, mam nadzieję, że powstanie jeszcze wiele odcinków "Szerokich torów".




sobota, 8 grudnia 2012

Moskiewski dzień świstaka, czyli klubowe życie stolicy Rosji, czyli trochę oddechu od серёзных дел



Tym razem mniej dostojnie, mniej poważnie, przedstawię najlepsze kluby Moskwy, niektóre z dyskotekami, niektóre oferują inne formy spędzania wolnego czasu.

TOP 5 według strony internetowej


Na pierwszym miejscu według rankingu uplasował się


Клуб Zona



Klub otrzymał nagrodę Night Life Awards w kategorii Najlepszy klub taneczny.

W klubie urządzono kilka stref relaksu o różnym stylistycznym charakterze.

Sala taneczna R’n’B znajdująca się na pierwszym piętrze z pufami i futrzanymi ścianami.

Ogromna sala taneczna na około 2000 osób z commercial house.W klubie jest też elegancka letnia weranda z wodospadem, stawem, w centrum sali z rozpalonym ogniem.


Jest specjalna oferta dla VIP-ów.

Muzyka jest prezentowana przez najlepszych rosyjskich DJ-ów.


Z pełną ofertą tego klubu można zapoznać się na stronie


http://www.zonaclub.ru/





2. Na drugim miejscu znajduje się klub






Full Free


oficjalna strona internetowa

http://www.ffjazz.ru/

Адрес: Москва, Ул. Щепкина, 33
Фейс-контроль: нет
Дресс код: нет
Средний счет: до 1000р.
Парковка: бесплатная
Телефон: (495)7745550


Время работы: ежедневно: с 12:00 до 00:00Od 12:00 do 16:00 działa jako restauracja. 

Метро: Проспект мира (КЛ), Проспект мира (КРЛ)


Nocny klub Full Free to idealne miejsce dla miłośników atmosfery "longue music" w połączeniu z wyszukanymi winami.

Miejsce regularnej organizacji wielu imprez z dużą salą taneczną, muzycznymi efektami świetlnymi, nowoczesny sprzęt muzyczny używany do organizacji głośnych i wesołych imprez okolicznościowych. 

W niedzielę od 12:00 do 17:00 klub zaprasza rodziców z dziećmi na święto.
W restauracji można spróbować dań kuchni europejskiej, domowej, rosyjskiej i francuskiej.
Rozrywki: dyskoteki, karaoke, muzyka na żywo, barwne programy show, bezpośrednie transmisje imprez sportowych, pokazy znanych DJ.
Rodzaje muzyki: танцевальная: лаунж, живая, блюз, джаз, фоновая.



3. Trzecie miejsce zajmuje klub




Метро: Чеховская, Тверская, ПушкинскаяВремя работы: пт-сб: c 23.00 до 6.00Кухня: европейскаяРазвлечения: шоу-программы; DJ`sМузыка: Dj; танцевальнаяКредитные карты: Не принимаютсяФейс-контроль: естьДресс код: есть
Адрес: Москва, Пушкинская пл., 5Телефон: (495)5006333


strona internetowa klubu





Nocny klub POSH FRIENDS to kolejne dziecię znanego promotora Андрея Фомина. Do środka pomieszczenia prowadzi długi korytarz z białymi zasłonami, na których wiszą zdjęcia znanych osób.
Wnętrze nocnego klubu  POSH FRIENDS radosne, jaskrawe i wesołe. Na podium tańczą roznegliżowane tancerki go-go. W centrum głównej sali znajdują się stoliki barowe tworzące prostokąt, po bokach stoliki dla VIP-ów otoczone miękimi fotelami. Na ścianach klubu wiszą panele plazmowe, na których wyświetlany jest kanał FASHION TV.Bywalcami tego klubu są studenci najbardziej prestiżowych uczelni stolicy, piękne i eleganckie dziewczyny, menedżerowie średniego szczebla.Prezentowana muzyka to электро-хаус, ретро сэмплами, международные хиты.




Na 4-ym miejscu uplasował się klub

Клуб Persona Grata


oficjalna strona klubu









To bardzo wesołe, demokratyczne miejsce znajdujące się w północno-wschodniej części Moskwy niedaleko wieży Ostankino. Zalozyciele klubu zrobili wszystko,zeby oprocz smacznej kolacji i obiadu, kazdy odnalazl tam domową przytulność, przyjemne towarzystwo i odpowiednią rozrywkę.
Klub pracuje na zasadzie transformera. Do wyboru gościa dziewięć przestronnych sal odróżniających się między sobą przeznaczeniem i wyposażeniem. To, co jest wspólne, to wyśmienite jedzenie, nowoczesne wyposażenie, uprzejmość personelu.
W klubie można coś przekąsić , napić się w barze, zagrać w bilard, wziąć udział w karaoke, posłuchać ulubionej muzyki, przeprowadzić prezentację, zorganizować jubileusz.
W menu klubu wschodnie, rosyjskie i europejskie dania.


Ranking zamyka na 5-ym miejscu

London Club




oficjalna strona klubu
http://www.london-club.ru/


Wysoka jakość, wyszukane wnętrze, nowoczesne oświetlenie, wysoka jakość dźwięku to atuty tego miejsca. Wybitny moskiewski designer Юлий Шорс stworzył w klubie atmosferę i scenerię statku kosmicznego.
Codziennie w klubie otwarta jest kawiarnia, gdzie można odpocząć i skosztować wyśmienitych dań.  Stworzono tam atmosferę przytulnej, europejskiej kawiarni.
Osobliwość klubu to tematyczne wieczory, w których biorą udział gwiazdy show biznesu, biznesmeni, artyści, złota młodzież.

Mam nadzieję, że w czasie pobytu w Moskwie odwiedzę jeden z tych klubów.







środa, 5 grudnia 2012

Moskiewski dzień świstaka, czyli "ŚWIAT SIĘ ŚMIEJE"




link do zbiorów Mosfilmu na Youtube

oficjalna strona Mosfilmu






Piosenka СЕРДЦЕ z filmu ŚWIAT SIĘ ŚMIEJE w wykonaniu Владимира Трошина


Dla wszystkich miłośniczek talentu Dmitrija Hvorostovskiego СЕРДЦЕ w jego wykonaniu.
Film o oryginalnym tytule ВЕСЁЛЫЕ РЕБЯТА nakręcono w Mosfilmie w 1934 w reżyserii Григория Александрова

Filmy rosyjskie królowały na ekranach polskich telewizorów i kin do początku lat dziewięćdziesiątych.
Nieazpomniane produkcje najsłynniejszej rosyjskiej wytwórni filmów MOSFILM wspominane są do dzisiaj  z rozrzewnieniem. Najbardziej zapamiętałam rytmiczną, wesołą piosenkę z filmu ДАРТАНЬЯН И ТРИ МУШКЕТЁРА niestety, okazało się, że film ten nakręcono w ОДЕССКОЙ КИНОСТУДИИ, a nie w Mosfilmie, ale ta piosenka tkwi w mojej głowie.





http://www.youtube.com/watch?v=wqQRazDQa8c

Kręcenie filmów rozpoczęło się w Moskwie po wynalezienie kinematografu, czyli już w 1896 roku kiedy nakręcono pierwszy radziecki film. Dzięki zainteresowaniu cara Mikołaja II kinem, ta dziedzina sztuki szybko zaczęła rozwijać się na terenie Rosji.

Już w pierwszych latach XX wieku w Rosji działało kilka kino atelier, najbardziej znanymi w tym czasie były kino atelier Александра Ханжонкова i Иосифа Ермольева.  
Jak wspomina Александр  Ханжонков 

«Развитие собственного производства картин поглотило все мое внимание, все помыслы, мечты и думы. Я купил на Житной улице участок земли, со старыми домишками, которые можно было расценивать только как строительный материал. На этот участок я перенес ателье из Крылатского, чтобы отныне работать круглый год. Работы начались весной, велись усиленным темпом и в июне 1912 года были уже закончены» 


To właśnie atelier na Житной o powierzchni około 400 m2 w późniejszym czasie było u podstaw założenia Mosfilmu. Po rewolucji przedstawiciele władzy radzieckiej szybko zrozumieli, że kino to potężne narzędzie propagandy i w 1919 roku w wyniku wdrożenia uchwalonego dekretu znacjonalizowano wszystkie działające atelier.

Opinia Lenina o kinie brzmiała nastepująco:
"Dopóki naród jest niewykształcony,dla nas najważniejszą sztuką jest kino i cyrk."

W 1923 roku po nacjonalizacji i kapitalnym remoncie, kino atelier Ханжонкова przekształcono w pierwszą fabrykę ГОСКИНО. Druga fabryka ТРЕТЬЯ - znajdująca się w dawnym atelier Ермольева w Брянском переулке niedaleko od dworca Kijowskiego. Ich połączenie stworzyło podwaliny do powstania Mosfilmu. 
W listopadzie 1923 roku rozpoczęto prace przy kręceniu filmu Бориса Михина «На крыльях ввысь», który wszedł na ekrany w styczniu 1924 roku i tę właśnie datę uznaje się za datę urodzin Mosfilmu.

Początki były trudne jak wspomina известный режиссер Мосфильма Абрам Матвеевич Роом początki były trudne. To był bardzo stary drewniany budynek. Było tam bardzo ciasno, nie zawsze wygodnie, ale przyjemnie. To był dom na Житной wszystkich ówczesnych twórców, takich jak: Бабель, Шкловский. Асеев, Брик.

 W połowie lat 20-tych na równi ze słynnym "Pancernikiem Potiomkinem" Сергея Эйзенштейна znane były już nazwiska twórców Фабрики Госкино m. in. Льва Кулешова, Абрама Роома, Всеволода Пудовкина.

Kino było najbardziej rzeczywistym potwierdzeniem nowego życia Rosji radzieckiej. Kręcenie filmów nie odbywało się w jednym miejscu,ale w różnych, porozrzucanych po całej Moskwie punktach i to było jednym z czynników, który wpłynął na podjęcie decyzji o budowie nie studia ,ale miasteczka filmowego,w którym skupione by były wszystkie etapy produkcji filmów. 


Tego jeszcze nie było w Europie. W pewnym sensie pierwowzorem było Hollywood,które zwiedzili w latach 20 w czasie podróży do USA  młodzi filmowcy, m. in. reżyserzy Эйзенштейн, Александров i operator  Тиссэ.

Prace przy budowie miasteczka filmowego rozpoczęły się w 1927 roku na  Ленинских горах (близ хутора Потылиха). Już przy końcu stycznia 1931 roku nastąpiło połączenie trzech fabryk filmowych кинофабрик i powstała Московская объединенная фабрика «Союзкино» имени Десятилетия Октября. 

Dużo problemów na początku działalności było związanych z pojawieniem się udźwiękowienia produkcji filmowych, jednak mimo to pojawiło się wiele znanych także w Polsce filmów:

komedie «Веселыми ребята», «Цирк», «Волга-Волга» w reżyserii  Григория Александрова w których głowne role grała ulubienica publiczności i Stalina  Любовь Орлова.





Link do filmu "Wołga, Wołga"

http://www.youtube.com/watch?v=-WnWJVbAH1s



Baza filmów radzieckich i rosyjskich

http://www.youtube.com/user/kinorussia

W czasie całej swojej dotychczasowej działalności w Mosfilmie nakręcono wiele filmów, które mieliśmy okazję oglądać w polskiej telewizji i w kinach, m. in.

niezapomniany film, który w Rosji zawsze jest pokazywany w noworoczne dni, tradycja, która trwa już od wielu lat, w którym grała jedna z naszych najpiękniejszych polskich aktorek Barbara Brylska


link do filmu w zbiorach Mosfilmu

http://www.youtube.com/movie?v=lVpmZnRIMKs

Сергей Бондарчук на первом Московском кинофестивале получил награду за фильм «Судьба человека» film nakręcony w Mosfilmie





«Летят журавли» Михаила Калатозова

link do filmu

http://www.youtube.com/movie?v=v0yO6Q9NQyg


«Андрей Рублёв», Андрона Михалкова-Кончаловского


http://www.kinopoisk.ru/film/8385/

Эпопея «Война и мир» Сергея Бондарчука

http://www.youtube.com/movie?v=W4EcRSoOG_w


I wiele, wiele innych które możemy obejrzeć korzystając ze zbiorów Mosfilmu.

Obecnie można zwiedzić Mosfilm, są organizowane wycieczki z przewodnikiem, więcej szczegółów na oficjalnej stronie wytwórni filmowej.

Na pewno się tam wybiorę.

http://www.mosfilm.ru/podrazdeleniya/muzey_ekskursionnoe_byuro.php


















 
   






wtorek, 4 grudnia 2012

Moskiewski dzień świstaka, czyli to, co chciałabym zjeść w Moskwie i mam nadzieję, że tego skosztuję część 2 CZEBURIEKI

Kulinarna druga część Moskiewskiego dnia świstaka poświęcona tym razem miejscom w Moskwie, gdzie można zjeść smaczne czeburieki, czyli najbardziej znane i, co bardzo ważne dla ubogiej turystki z Lublina, tanie 


Чебуречные в Москве




1. Najbardziej znana moskiewska czeburiecznaja o nazwie "ДРУЖБА" zachowała swój sowiecki, swojski charakter z lat 70-tych i 80-tych. Polecana jest wsystkim, którzy tęsknią do atmosfery sowieckiego systemu żywienia.
Wewnątrz nie ma miejsc siedzących tylko stoły. Personel i styl obsługi przypomina ten charakteryzujący zakładowe stołówki. Sala mała i ciasna, w ciągu dnia i pod wieczór brak wolnych miejsc.
Wielu klientów twierdzi, że jakość serwowanych czeburieków obniżyła się, ale mimo tego ustawiają się po nie długie kolejki.
Większość klienteli to mężczyźni, w menu nie ma ani sałatek, ani zup, serwowane są tylko czeburieki z mięsem, piwo i wysokoprocentowe napoje, z czego zadowolona jest większość.
W pomieszczeniu nie wolno palić, nie wpuszczają do środka z rowerami. Zapewniony spokój na terenie lokalu dzięki obecności ochroniarzy.


Ceny w menu: 
czeburieki tylko z mięsem - 30 rubli
napoje (woda, herbata, kawa) od 25 do 70 rubli
piwo 65 rubli
napoje alkoholowe (wódka, koniak) od 40 rubli
miejsca siedzące : brak
toaleta jest
nie wolno palić



2. Czeburiecznaja w КИТАЙ-ГОРОДЕ
Jeszcze jedna "stara" czeburiecznaja w dwa kroki od stacji metra Китай-Город. Instytucja przypomina sklep przemysłowy z wstawionymi wewnątrz stolikami dla przekąszenia (nie ma miejsc siedzących. Do czeburiecznej zachodzą solidnie ubrani panowie wieku średniego i nie wiadomo dlaczego milicjanci. Niektórzy biorą czeburieki na wynos. 
W menu wyszczególniona jest także wartość kaloryczna dań. Tego nie ma w żadnej innej moskiewskiej czeburiecznej.






Ceny w menu: 
czeburieki (z mięsem, serem, ziemniakami) - od 40 rubli
kurczak grilowany od 120 rubli
napoje (woda, herbata, kawa) od 15 rubli
piwo od 45 rubli
napoje alkoholowe (wódka, koniak) od 50 rubli
miejsca siedzące : brak
toaleta jest




3. «Советская чебуречная»

Jedna z najbardziej znanych "nowych" czeburiecznych znajduje się w jasnym, dużym pomieszczeniu na Тишинке. Wewnątrz witraże i panele, pozostałość po poprzednich właścicielach,pomysłowo łączą się z herbami CCCP,medalami przodowników pracy i innymi. Czeburieki  są tam wyjątkowo smaczne.
W sali panuje czystość, personel ciągle zbiera brudne naczynia po klientach. W ciągu dnia nie ma tłoku, główni klienci to emeryci i rodziców z dziećmi.Wieczorem frekwencja się zwiększa.



Ceny w menu: 
czeburieki (z baraniną,serem,wołowiną, ziemniakami, grzybami) - od 40 do 50 rubli
haczapuri 50 rubli
bulion, jajecznica od 40 rubli
napoje (woda, herbata, kawa) od 25 rubli
piwo od 70 rubli
napoje alkoholowe (wódka, koniak, wino, porter) od 40 rubli
miejsca siedzące  tak
toaleta tak








niedziela, 2 grudnia 2012

Moskiewski dzień świstaka, czyli to, co chciałabym zjeść w Moskwie i mam nadzieję, że tego skosztuję część 1 CZEBURIEKI



W czasie pierwszej wizyty w Moskwie nie miałam zbyt dużo czasu, żeby spróbować lokalnych przysmaków. Mam nadzieję, że w przyszłym roku jeden dzień poświęcę na kulinarną wyprawę do najbardziej tradycyjnych i w miarę tanich miejsc, gdzie serowowane są dania, potrawy typowo rosyjskie.
Pierwszym daniem są ЧЕБУРЕКИ, czyli po polsku CZEBURIEKI (smażone, kruche pierogi).
Ojczyzną czeburieków jest Krym.
Przepis na czeburieki ze strony

http://kuking.net/1_3118.htm



Składniki:
4 szklanki mąki (po 250 ml)
1.3 szklanki wody (około 320 ml)
1 łyżka wódki (można i bez)
1 jajko
2 łyżki masła roślinnego (można używać dowolne masło, tłuszcz)
1/2  łyżeczki soli

Farsz:
70 dkg mięsa
35 dkg cebuli
1/2 szklanki wody
sól, pieprz, inne przyprawy do smaku

1/2 do 1 szklanki wody
1 szklanka kefiru


1. Najpierw przygotowujemy ciasto. Bierzemy 4 szklanki mąki, 1.3 szklanki wody, 1 łyżkę wódki (można i bez), 1 jajko, 2 łyżki masła roślinnego (można dodać dowolne masło, tłuszcz), 1/2 łyżeczki soli. Zagotować wodę z solą i masłem (masło powoduje, że gotowe czeburieki mają bąbelki powietrza). Stopniowo i powoli zagotować 1/2 szklanki mąki, rozetrzeć wszystkie powstałe grudki i pozostawić do ostygnięcia (zaparowanie części mąki powoduje, że ciasto jest miękkie i plastyczne). Dodać jajko i wódkę (lub bez wódki, ale z wódką lepsze), zamieszać (jajko powoduje powstawanie bąbelków i zwiększa wytrzymałość ciasta, ale zmniejsza jego plastyczność i elastyczność). Stopniowo dodawać pozostałą mąkę, wyrobić ciasto. Ciasto nie może lepić się do rąk, jeżeli tak jest dosypujemy mąki. Ciasto powinno odpoczywać prze maksymalnie 1 godzinę. W czasie odpoczywania jeden raz zamiesić.
W czasie odpoczywania ciasta przygotować farsz:
2. Wziąć 70 dkg mięsa (oczywiście baraniny, ale można użyć dowolnego mięsa, ale najważniejsze, żeby baraniego lub wieprzowego tłuszczu było nie mniej niż 1/3), 35 dkg cebuli, 1/2 szklanki wody, sól, pieprz, inne przyprawy do smaku. Mięso przekręcić przez maszynkę, można także cebulę, dodać sól, pieprz  i przejść do punktu 3. Cebulę drobno pokroić, rozbić tłuczkiem z cebulą, pieprzem i innymi przyprawami. Dodać do farszu. Dodać 1/2 do 1 szklanki wody, lub 1 szklankę kefiru, który oprócz smakowych właściwości doskonale wiąże surowy farsz (farsz nie rozpada się). Wszystko dobrze wymieszać.

Smażenie czeburieków:
Wałkujemy na kawałki o wielkości piłeczki do tenisa stołowego i o grubości 1 mm. Na jednej stronie placka  rozprowadzić farsz o troszkę większej grubości niż ciasto i dokładnie zlepić dwa brzegi usuwając jak najwięcej powietrza z wnętrza, gdyż w czasie smażenia przy dużej jego ilości placki bardzo "puchną".
Na patelnię wlać 2-3 cm masła roślinnego i po nagrzaniu się tłuszczu smażyć czeburieki z obydwu stron na średnim ogniu do uzyskania złoto-brązowego koloru, nie przykrywać patelni. Uważać, żeby farsz nie wypłynął.
Jeść gorące, na pewno wszystkie szybko znikną z talerzaю


Jutro najbardziej znane w Moskwie miejsca, gdzie można zjeść najlepsze i typowo rosyjskie czeburieki.







środa, 28 listopada 2012

Moskiewski dzień świstaka, czyli to, co chciałabym zobaczyć i mam nadzieję, że tak się stanie część 1 - PLAC CZERWONY

Zdjęcie wykonane od strony GUM

Я шагаю по Москве w wykonaniu Eduarda Hila

wersja Lolity

Plac Czerwony o długości 330 m i szerokości 70 m- jeden z symboli Moskwy, miejsce honorowego spoczynku wodza rewolucji Włodzimierza Ilicza Lenina, teren, na którym wzniesiono jedne z najpiękniejszych cerkwi Rosji, znana szczególnie z wielu pocztówek cerkiew Василия Блаженного.
W czasie majowego pobytu w Moskwie nie mogłam zwiedzić tego niezwykłego obiektu, na czas świąt majowych i między nimi Plac Czerwony jest zamknięty dla zwiedzających, o czym niestety dowiedziałam się od stojącego blisko zamkniętej bramy milicjanta. Żadna informacja nie była wywieszona w dostępnym i widocznym miejscu i wielu turystów próbowało siłom i sprawnościom fizycznom sforsować przeszkodę w postaci ogrodzenia. Mam nadzieję, że w czasie pobytu od 30 kwietnia do 10 maja 2013 chociaż w jeden dzień będzie udostępniony dla turystów.

HISTORIA:
W czasie rządów Iwana III Moskwa była centrum zjednoczenia ziem ruskich i stolicą księstwa moskiewskiego. Na tych terenach wybudowana była siedziba książąt. Drewniana warownia (kreml) często padała ofiarą pożarów i w celu ochrony swoich posiadłości wielki książe przy końcu XV wieku nakazał usunięcie wszystkich zabudowań znajdujących się w pobliżu jego rezydencji.
W ten sposób powstał plac, który na początku był wykorzystywany tylko jako targowisko (i tak właśnie nazywał się - Торговая площадь. Wkrótce zmieniono nazwę na Троицкая площадь od nazwy znajdującej się na miejscu soboru Василия Блаженного cerkwi św. Trójcy ( Троицы).
Obecna nazwa КРАСНАЯ ПЛОЩАДЬ nie wywodzi się z czasów komunistycznych, przymiotnik красная w dawnych czasach oznaczał красивая, czyli piękna i nazwa ta obowiązuje od drugiej połowy XVI wieku.


W latach 30-ych XVI wieku na placu pojawiło się Лобное место, błędnie w niektórych źródłach przedstawiane jest jako miejsce kaźni, jednak odbywały się one tam bardzo rzadko, było to  przede wszystkim miejsce ogłaszania carskich dekretów i informacji o innych ważnych miejskich wydarzeniach.
Najważniejszymi obiekatami, które można zwiedzić na terenie Placu Czerwonego są:

MAUZOLEUM LENINA - obecna wersja z roku 1930 z granitu  zaprojektowana przez А. В. Щусева. Pierwsza wersja powstała już w 1924 roku, aby po śmierci wodza rewolucji jego zwłoki spoczęły w godnym miejscu. Po śmierci 21 stycznia 1924 w Gorkach pod Moskwą ciało przetransportowano specjalnym Траурным поездом (można obejrzeć ten eksponat w muzeum


Pociąg, którym przewożono zwłoki W. I. Lenina z miejscowości Gorki do stolicy

Ciekawostką jest, że zaprojektowanie Mauzoleum zlecono architektowi Sczusiewowi w nocy 23 stycznia, kiedy ciało wodza przybyło do Moskwy, a już rankiem następnego dnia projekt był gotowy. Ciało miało spocząć w Mauzoleum do czasu pogrzebu 27 stycznia. Pierwsza wersja była drewniana, o rozmiarze 3 m wysokości i głębokości i formie sześcianu. Żona Lenina, Nadieżda Krupaska, a także jego siostra i brat, byli temu przeciwni, zresztą ostatnią wolą zmarłego wyrażoną w testamencie było spocząć na cmentarzu w Sankt Petersburgu obok bliskich.
Jak możemy wyczytać z poniższego artykułu, 2/3 ankietowanych Rosjan chce pochowania mumii Lenina.


Druga już wersja mauzoleum, także drewniana, postała wiosną 1924 roku w ciągu dwóch miesięcy. Osiągnięcie pewności, że zabalsamowane ciało może przetrwać długie lata umożliwło wzniesienie trzeciej, już ostatecznej, wersji z granitu.
W marcu 1953 do zwłok Lenina dołączyło ciało niedawno zmarłego Stalina, który jednak w czasie odwilży za rządów Chruszczowa w 1961 roku został pochowany w Alei Zasłużonych przy murze Kremla. 

Informacje o godzinach i warunkach zwiedzania Mauzoleum:


UWAGA: zwiedzanie bezpłatnie


Poniżej bardzo ciekawy artykuł o historii Mauzoleum i metodach utrzymania ciała w tak dobrym stanie.